سایت مستقل خبری تحلیلی شهرستان دیوان دره

امروز شنبه 20 شهریور 1389 - ساعت 02:24

صفحه نخست \| درباره ما \| آرشیو خبرها \| تلخند \| گفتگو \| گوناگون \| ادبیات \| مطالب ارسالی \| چهره \| معرفی کتاب \| گالری تصویر \| تماس با ما \| چت روم	جستجو:

ای خداوند! به علمای ما مسئولیت ، به عوام ما علم ، به مومنان ما روشنایی ، به روشنفکران ما ایمان ، به متعصبین ما فهم ، به فهمیدگان ما تعصب ، به زنان ما شعور ، به مردان ما شرف ، به پیران ما آگاهی ، به جوانان ما اصالت ، به اساتید ما عقیده، به دانشجویان ما نیز عقیده ، به خفتگان ما بیداری ، به دینداران ما دین ، به نویسندگان ما تعهد ، به هنرمندان ما درد ، به شاعران ما شعور ، به محققان ما هدف ، به نومیدان ما امید ، به ضعیفان ما نیرو ، به محافظه کاران ما گستاخی ، به نشستگان ما قیام ، به راکدان ما تکان ، به مردگان ما حیات ، به کوران ما نگاه ، به خاموشان ما فریاد ، به مسلمانان ما قرآن، به فرقه های ما وحدت ، به حسودان ما شفا ، به خودبینان ما انصاف ، به فحاشان ما ادب ، به مجاهدان ما صبر ، به مردم ما خودآگاهی ، به همه ملت ما همت، تصمیم ، استعداد فداکاری، شایستگی نجات و عزت ببخش . (دکتر علی شریعتی)

چهره

[ بیشتر ]

تلخند

آزمون اخذ گواهينامه تخصصي ازدواج!

روشهای مدرن خود کشی

آشنایی با علایم راهنمایی و رانندگی

[ آرشیو ]

گفتگو

آقای کوروش قادری

گفتگوی روژان نیوز با یکی از اعضای شورای شهر

[ آرشیو ]

مطالب ارسالی

نظر شاملو درباره ی سهراب سپهری

چندشعرخوب از بیژن جلالی

عدالت

ثروت کوروش کبیر...

سه معمايی كه مايكروسافت نمیتواند حل كند ....

[ ارسال مطلب | آرشیو مطالب ]

قرعه کشی ماهیانه

آمار سایت

کاربران آنلاین: 5

بازدید های امروز: 33

بازدید های دیروز: 354

کل بازدید ها: 38,253

کل صفحات بازدید شده: 573,129

سخن بزرگان

آنکه کردار به سخاوت بیاراید و گفتار براستی در این جهان نیک بخت است . بزرگمهر

به استقبال اجلاس جهانی کپنهاگ کشور های جهان (برای نجات زمین)

ارسال شده در چهارشنبه 9 دی 1388 - 13:19

فرستنده: سلام اسماعیل سرخ

پست الکترونیکی (ایمیل) فرستنده: salam@yahoo.co

وب سایت فرستنده: www.rojannwes.com

به استقبال اجلاس جهانی کپنهاگ کشور های جهان (برای نجات زمین) در کشور دانمارکزمین در خطر استما همگی در سیاره ای زندگی میکنیم که به اندوخته آسیب پذیر هوا، خاک و آب وابسته است که جهت ایمنی خود، ناگزیریم آن را در امنیت و صلح مصئون از از نابودی نگهداریم. و این هم فقط با مراقبت و کار، و به بیان دیگر با عشقی که به این سیاره خاکی یعنی زمین آسیب پذیر خود می ورزیم امکان پذیر خواهد بود، و این ستاره خاکی ما سطح این سیاره نیستند که قریب 510 کیلومتر مربع میباشد حدود 360 میلیون کیلومتر مربع آن اقیانوسها و دریا ها، فقط حدود 148 میلیون کیلومتر آن خشکی است و این درحالیست که جمعیت جهان در حال حاضر در هر 35 سال دو برابر می شود و با این نرخ افزایش در سال 2005 میلادی جمعیت آن به بالای 7 میلیارد نفر خواهد رسید، دشواری زندگی آینده، در روی زمین منحصر به افزایش عده آدیمان نیست، هر فرد به مقداری مواد کانی و انرژی احتیاج دارد که باید از منابع طبیعی تامین گردد اما نیاز به انرژی، براساس آنچه دیده میشود در همین مدت عملاً هفت برابر میگرددو تکنولوژی افسار گسیخته منابع طبیعی را چنان مرفهانه خرج میکند که این منابع یکی بعد از دیگر ته میکشند، و محیط زندگی توسط انسانهای مصرفی چنان آلوده شده است که نه تنها فرایند های طبیعی قادر به ترمیم آن نیست، بلکه موازنه پویای بین چهار رکن بیوسفر را به هم زده است، اینها همه هشداری است برای افراد آدمی تا هر کس خود را مسئول سالم سازی گوشه ای از محیط زندگی بداند و در این راه همکاری کند و در این میان جمعیت یک واقعیت هشدار دهنده است. کنترل فرایند های تکنولوژیک ناکافی است و این کنترل باید با شناخت بیوسفر و اصول زندگی در حال تعادل باشد و در این برنامه ریزی باید به سرنوشت کل محیط زیست آدمی در مدت طولانی به اندازه هدفهای اقتصادی کوتاه مدت توجه شود.مشکلات ناشی از رشد جمعیت، عدم کنترل تکنولوژی و عدم کنترل استفاده از زمین همه و همه تا حدودی زاییده جهل مداوم در باره که خاکی ما است. اگر چه علم در بعضی از زمینه ها پیروزی های بزرگ کسب کرده و به کمک فن آوری امکان آن را یافته که آدمی چند ماشین را در سطح کره ماه پیاده کند یا اتم را بشکافد اما در زمینه های دیگر دانش ما کم است، شناخت طرز کار دقیق اجتماعات گیاهی و حیوانی را به تازگی آغاز کره ایم، اشتباهاتی که در مورد کاربرد بعضی آفت زداها مرتکب شده ایم از جمله«د.د.ت» یا سوء استفاده از انرژی اتمی به صورتی تخفیف داده شده اند، از این گذشته بیشتر آگاهی که ملتی کسب میکند عموما در دسترس دیگر ملتها قرار نمی گیرد و کسب بعضی از انواع آگاهی ها مثل اندازه گیری اثرات فعالیت آدمی بر ترکیب اتمسفر یا آب اقیانوس به عهده یک ملت بخصوص نیست و یک ملت بدون همکاری همه ملت های دیگر نمیتواند به کسب آنها توفیق یابد، برای نمونه دریای خزر در میان کشور های ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان مشترک است، نبود یک عزم عمومی میان این کشور ها آن را به دریای آلوده ای تبدیل کرده است که هیچ کشوری مسولیت آن را به خود متعلق نداند.متأسفانه خود انسانها امروزه برای بدست آوردن محصول بیشتر از زمین های بزرگتر تمایل روز افزون دارند اختصاص زمین بیشتر برای «کشت تک محصول» عدم توازن مصنوعی میآفریند و باعث فرسایش و فقر بیش از حد زمین گشته است (برای مثال در فاصله شهر های بوکان، میاندوآب در حاشیه رودخانه مشهور «تتهو» به علت درآمد بالای آن زمین های کشاورزی را بیش از 40 سال به کشت چغندر قند اختصاص داده شد و حالا بازدهی زمین ها از بین رفته و فرصت ترمیم به زمین ها داده نشده است. از طرف دیگر اگر آدمی از ارزشهای زیستی انواع موجودات آگاهی میداشت ارزش روانشناختی این نکته خیلی مهم میبود کشف آنتی بیوتیک ها وابسته به وجود کپک پنیسیلیوم از طبیعت بود و شناخت عامل RHدر خون از بررسی نوعی میمون (رزوس) حاصل شده است همگی نشان می دهد زندگی در این کره خاکی در ارتباط با همدیگر است.نگاه تاریخی به مسایل زیست محیطی:اضمحلال بسیاری از تودن های قدیمی ناشی از شکس انها در کار استفاده از زمین بوده است. از جمله شور شدن سطح خاک ها باعث نابودی تمدن های سند و بین النهرین گردید.بعضی از تمدن های بزرگ قدیمی هم بر اساس تولید اضافی غله ، با استفاده از تکنیک آبایری در کشاورزی به وجود آمدند که به تمدن های آبی مشهور شدند و روی ها در این کار مشهور بودند. در پرو هم (اینکاها) نظام آبیاری استادانه ای ابداع کردند تا به امروز که انسانها تمایل زیاد به شهر نشینی دارند و این تشدید شهری شدن به صورت مصیبتی در آمده است که تشدید آلودگی شهر ها و گسترش آن به خارج از شهر عواقب مهم آن است.اما این فکر که چگونه زندگی کنیم از جنگل و طبیعت چنان بهره برداری شود که همیشه مورد استفاده باشد با کندی بسیار به ظهن آدمی راه یافت. در اروپا زود تر سراغ آن را گرفتند و در فرانسه و بریتانیا در قرن هفدهم این فکر به وجود آمد. به سال 1664 (جان اولین) بنیانگذار انجمن پادشاهی لندن کتابی تحت عنوان جنگل یا مقاله ای در باب درختان جنگلی انتشار داد و اندیشه احداث چنگل، عنوان یک علم را پیشنهاد نمود و (کولبر) وزیر لویی چهاردهم در سال 1669 فرمان احداث جنگل فرانسه را صادر کرد و جنگل بانی به صورت یک شغل درآمد.این تلاش و کوشش ها بدان معنی نیست که مواهب صنعت و تکنولوژی و کشاورزی جدید را رها کنیم بلکه بدان معنیست که جریان کار را چنان تغییر دهیم که آثار نا مطلوب، کنترل و یا از بین برده شوند.لازم است اضافه گردد یکی از بی سروصدا ترین آثار عملیات تخریب کشاورزی جدید، از بین رفتن تنوع وراثتی گیاهان و حیوانات اهلی و اجداد وحشی آنهاست که در برابر بیماری های گوناگون و یا آفت ها بسیار آسیب پذیر هستند و آسیب وارده به محیط زیست آدمی واکنش خاص خود را به دنبال دارد که به زیان و تنزل قدرت باروری و انحطاط کیفیت محیط می انجامد.اثر آدمی بر محیط در چند دهه اخیر در جامعه ایران بسیار ویران کننده بوده است. نابودی ناگهانی گله های بزرگ وحشی، ویرانی جنگل هایی که زمانی بی پایان به نظر میرسیدنند، به دلیل قطع درختان و آتش سوزی، خشکسالی های چند سال اخیر و گردباد های شنی که امروزه در مرکز ایان می تازد. لذا جنبش به معنای واقعی حفظ و احیای محیط طبیعی به حمایت گسترده فرهنگی و کلان کشوری در ابعاد نختلف نیاز دارد. چنانکه به همین منوال بدون مسولیت زیست محیطی به پیش رویم انقراضی در پیش داریم بدون جانشینی و گرایشی خواهد بود و به سوی فقر جهانی که در گذشته نبوده است. حاصل اینکه تلاشی گسترده برای حفظت و احیای محیط طبیعی مبرهن و ضروریست که صورت های گوناگون میتواند داشته باشد. کنترل جمعیت احداث پارک ها و منابع ملی، اداره خردمندانه حیوانات و گیاهان وحشی، بررسی وسایل کشت و احیای مجدد ناحیه هایی که در گذشته ویراشده اند ، استفاده اصولی از زمین که باید برای مقاصد عالی تر بکار رود ، گسترش صلح و امنیت جهانی و آماده کردن خاک و روان مردم برای جذب اطلاعات بهتر برای نگهداری بهتر زمین، حداقل رفاه برای زندگی برای همگی یا به قولی حداقل معاش برای حداکثر عمده. آن برنامه های بیم المللی که غرض از آنها فراهم آوردن شالوده محکم تری برای استفاده اساسی و حفظ محیط زیست است جان تازه ای گرفته که مردم را ملزم به انجام آن کنند و منابع حاصله بسیار کمتر از تباهی فزاینده محیط زیست آدمی بودند. اما اقتصاد و سیاست بیشتر با نتیجه ای سروکار دارد که در مدتی کوتاه حاصل میشود. کاملا بدیهی است که مراجع ذیصلاح کشور کارایی لازم در کنترل کاربری و نحوه استفاده اراضی کشاورزی را ندارند.فقط در سال 1382 ه.ش در سطح شهر های ایران هزاران هکتار از اراضی کشاورزی و مراتع ملی کاربری خود را توسط جنگل بانی، شهرداری و شورای ها از دست دادند و به کاربری مسکونی تبدیل گشتند و اغلب به تعاونی های مسکونی تحویل داده شدند که متأسفانه در بسیاری از شهر ها عملاً این تعاونی ها کذایی بودند و وارد چرخه دلال بازی گشتند. امروزه به اندازه ای مناسب، اطلاعات علمی و زیست محیطی در دسترس است ولی اطلاعات جامعه شناختی و انسان شناختی فراهم نیست. اگر میتوانستیم به راهی، دامداران خود را متوجه کنیم که به اندازه قدرت تحمل چراگاه هایشان از آن استفاده کنند، میلونها هکتار زمینی که در حال حاضربه بیابان تبدیل میشوند، نجات میدادیم.اگر شالوده صلح بر مبنای امنیت زیست محیطی و حفظ منابع طبیعی تمام دنیا بنا شود، کمتر از یک صدم مقداری که ملتها اکنون صرف آماده سازی خود برای جنگ میکنند، پول لازم خواهد بود.در اینجاست باید کاری کرد که وضع بد تر نشود. دولت ها لازم است که فعالیت های امروز را برای شکل دادن به همان فردا اداره کنند و فراتر از آسایش امروز بیندیشیم. هیچ یک از ما آگاهانه چنین چیزی را به عنوان هدف دنبال نمی کنیم و نمی پذیریم. ولی بشریت عملا در بسیار از نقاط جهان چنان رفتار میکند که گویی دارای چنین هدفی است. وجود صد ها میلون گرسنه در آمریکای لاتین و آفریقا و آسیا گواان است. در واقع چه این هدف پذیرفته شود، چه نشود، توجه به کیفیت زندگی، به جای توجه به افزونی جمعیت و تولید اقتصاد تنها فرصتی که برای دوام تمدن انسانی باقی میماند که در آن افراد برای ضاهر ساختن استعداد های انسانی خود فرصت کافی خواهند داشت.اگر تصمیم های جدی نگیریم فرصت ها در نتیجه کوتاهی، پایان خواهند پذیرفت و این نه به معنی مصرف کم منابع طبییعی، یا ترد کامل تکنولوژیست، بلکه حفاظت در ارتباط تنگاتنگ با تکنولوژی بوده و هدف های توصعه اقتصاذی و حفاظت به کمک عالی ترین تکنولوژی میسر است و بیشتر مردم جهان فقط از طزیق پیشرفت میتوانند نیاز مندی های کافی به دست آورند و درک مفهوم کیفیت محیط را آغاز نمایند که برنامه گسترده آگاه سازی و اقدام بین المللی توام با مسولیت را نیاز مند است. تاسسیس سازمان ملل متحد و شعبه های تخصصی آن گویای آن است که جهان خواستار اقدام دسته جمعی برای حل مسایلیست که که با آن روبرو است. شاید این سازمان چندان هم موفق نبوده است، اما همه بر این مسله توافق دارند که اگر سازمان ملل متحد ار بین برود، سازمان دیگری بسیار شبیه به آن، فوراً، برای حفظ و بهبود زندگی آدی و بنا کردن شالوده ای برای استفاده معقول و حفظ منابع و بهبود ارتباط جهانی میان آدمی و محیط در چهار چوب علوم طبیعی و اجتماعی به جای آن تاسیس شود. بدیهی است میان تنظیم یک برنامه و اجرای آن راه دارزی وجود دارد لذا ملت ها و دولت ها باید هزینه ها و تلاش های ازم را برای احیا و حفظ منابع طبیعی قبول کنند. امروز فشار های واقعی ناشی از تخریب محیط طبیعی باید ما را متقاعد نماید که راهی جز مشارکت در طرح های جدید نداریم و بادی در شیوه و مقدار مصرف و افکار خود تجدید نظر کنیم که هدف نهایی آن حفظ و بهبودی سطح زندگی آدمیست.

نظرات با نام کاربری نچندان پسندیده و حاوی الفاظ سبک یا هرگونه توهین، افترا، کنایه یا تحقیر نسبت به دیگران تایید نمی ‏شوند

ارسال نظر

[ ارسال مطلب | بازگشت به فهرست مطالب | بازگشت به صفحه نخست ]

پیام های کوتاه شما

آخرین پیام ها:

"هیوا محمدپور" نوشته است: در سکوتی که دلت دست دعا بازنمود یاد ما باش که محتاج دعاییم . عید فطر مبارکباد

[ پنجشنبه 18 شهریور 1389 - 22:48 ]

"هه ژارده ربه ده ر" نوشته است: اين شهري كه من زندگي ميكنم عيدبودكردستان چطور ( 18/6/89)

[ پنجشنبه 18 شهریور 1389 - 17:35 ]

"7 LINE" نوشته است: عيد سعيد فطر مبارك باد

[ چهارشنبه 17 شهریور 1389 - 19:39 ]

"هیوا" نوشته است: حتما مطلب عنکبوت پیش گو رو بخونید خیلی جالبه

[ چهارشنبه 17 شهریور 1389 - 00:39 ]

"هیوا" نوشته است: فردا جواب کنکور میاد برای کنکوری ها دعا کنید

[ سه شنبه 16 شهریور 1389 - 23:22 ]

"مدیر سایت" نوشته است: سلام : پیام شما بزرگوار مشاهده شد و حتما انجام خواهد شد.به دلیل اینکه مخاطب پیام بنده بودم و رویئت کردم برداشتم

[ سه شنبه 16 شهریور 1389 - 18:00 ]

"باسواد بدون مدرک" نوشته است: حسن جان سلام. چرا پیام دیروزی مرا برداشتی؟ این آخرین نوشته من در سایت زیبا و وزین روژان نیوز است و دیگر برایت مطلب نمی فرستم. خ

[ سه شنبه 16 شهریور 1389 - 14:50 ]

"هیوا" نوشته است: اسامی قبول شدگان کنکور آزاد شهرمان در وبلاگ divandarehnews1.blogfa.comمعرفی شده

[ سه شنبه 16 شهریور 1389 - 13:00 ]

"تجربه" نوشته است: مشکلاتمونو بگیم؟باشه بزرگترین مشکل الان معیارهای جامعه است که باید عوض بشه و همین طور هنجارها

[ دوشنبه 15 شهریور 1389 - 21:35 ]

"ابراهیم" نوشته است: از آنچه نتوان سخن گفت، بايد در موردش سكوت كرد\"

[ دوشنبه 15 شهریور 1389 - 11:54 ]